paranormaalplein

Ik kan wél met overledenen communiceren en als ze dat eenmaal weten, dan kunnen ze via mij laten weten wat ze doen om hun aanwezigheid kenbaar te maken.

Dat is als er de eerste keer met ze gecommuniceerd wordt niet altijd makkelijk.

Niet voor mij, maar ook niet voor hen.

Soms gaat het de eerste keer zelfs moeilijk en kan het resultaat tegenvallen. Bedenk wel, dat als iemand in zijn of haar leven niet veel gepraat heeft, dat ook niet zal doen als hij of zij in het andere land is.

Aan de andere kant zijn de praters nog precies hetzelfde daar, als dat ze hier waren. Dat zijn dan ook meestal de eersten die van zich laten horen.

 

Waar ze meestal mee beginnen is hele specifieke dingen aan mij door te geven.

Bijvoorbeeld wat ze graag eten, van een bepaalde plant, of bloem hielden, in welk huis ze hebben gewoond ,herinneringen aan een vakantie of gewone dagelijkse gebeurtenissen . Ze kunnen laten zien waar ze vaak zijn als ze tussen ons zijn door gordijnen, bloempotten of huizen te beschrijven.

Zelfs door een hond of kat te laten zien die tijdens hun leven op aarde bij hen was, of doorgeven wat de roepnaam was van een favoriet huisdier.

 

Dat gebeurt omdat jij dan weet dat ze het werkelijk zijn. Ook voor mij is het fijn om te weten dat we met de juiste persoon contact hebben.

Want, als overledenen weten dat er contact gemaakt wordt, dan komen ze vaak niet alleen. Soms komt een hele familie mee! Oma's, opa's, ooms en tantes, ook vrienden. Dat kunnen zelfs familieleden zijn die jij amper gekend hebt.

 

Als ik eenmaal contact met ze heb kunnen ze mij laten weten hoe ze jou proberen te vertellen, welke signalen ze geven. Dat zijn meestal heel herkenbare signalen alleen worden ze niet als zodanig herkend.

Bijvoorbeeld dat je opeens trek hebt in iets zoets, dat je zin hebt te gaan winkelen of te gaan fietsen op een plaats waar hij of zij graag kwam of naar toe ging. Zodra deze dingen worden benoemd zal je ze onmiddellijk herkennen.

 

Want ze zijn bij ons, in ons huis of in het huis van onze kinderen.

Ze kiezen zelf waar ze willen zijn, ze zijn zelfs soms hier en soms daar. Ze geven dagelijks seintjes weg . Het zijn vaak kleine dingen.

Iets wat veel voor komt is het knipperen van licht of een speciaal nummer wat ineens op de radio gedraaid wordt.

Als je dat eenmaal weet negeer ze dan niet, maar ervaar het als een geschenk.